reacties

Ronella en Adrie|
Ronella en ik zijn vanmorgen naar wat buitenplaatsen geweest om nog wat tassen weg te geven.
Eerst bij de van Nelle fabriek, waar we werkelijk 2 plaatsen vonden waar echt nog mensen buiten slapen.
Op de matrassen hebben we de tassen achter gelaten, met een uitnodiging voor de donderdagavond.
Op nog een paar plaatsen gekeken, maar daar geen sporen aangetroffen.
Toen zijn we nog naar het Kralingsebos geweest.
Daar staan veel oude caravans, we hebben een buurman gesproken, die beweerde dat er elke nacht mensen slapen.
Al met al denk ik dat het de moeite waard geweest is, het is gewoon weer indrukwekkend hoe deze mensen leven.
We hebben nu nog 4 rugtassen over, die raken we ook wel kwijt.

Henk van Deijk (vrijwilliger sinds januari 2008)
"Voor mij was het echt een uitdaging om eens een keer mee te doen met een avondje TIP in "De Brug" aan de Mathenesserlaan 13. Ik was al een poosje op zoek naar een mogelijkheid om vijwilligerswerk toe doen onder dak-en thuislozen, alcohol en drugsverslaafden en eenzamen in de stad Rotterdam. Iemand uit mijn kerkelijke gemeente TIPte mij over The Innercity Project en een eerste afspraak was gemaakt voor een informatie-avond. Het klikte meteen en tijdens het gesprek bleek dat dit wel eens iets kon zijn waar ik al een tijd had willen gaan doen.

Snel volgde dus de eerste kennismaking met het inloophuis en haar gasten. Veel tijd om rond te kijken had ik niet want ik werd meteen aan het werk gezet. Broodjes smeren, koffie/thee rondbrengen enz. Al snel raakte ik in gesprek met een van onze gasten. De avond bevestigde alleen maar het gevoel wat ik tijdens de info-gesprek met Hanneke Hordijk had. Deze uitdaging wilde ik aangaan en voor mij stond vast dat ik vrijwilliger wilde worden. De avonden daarop stonden in het teken van het leren van namen van mede-vrijwilligers en gasten. Ik realiseerde me niet dat je in een relatief korte periode zo'n goede band kon krijgen met de mensen in "de Brug". Of je er nu als gast bent of als vrijwilliger, het is om het even. Het blijft een enorm boeiend stuk werk waarbij je jezelf gelijkwaardig opstelt tegenover de gast. In gesprekken met de gasten wordt veelal duidelijk dat ze heel veel hebben meegemaakt en dat ze een aardige rugzak bij zich hebben aan teleurstellingen in het leven, relatieproblemen en vaak ook een stuk verslaving (roken, alchohol en drugs). Toch is het geweldig om in gesprekken te ontdekken dat de gasten het fijn vinden om gehoord te worden. Ze kunnen hun verhaal kwijt en soms kunnen ze ook precies aangeven waar zij de moed vandaan halen om staande te blijven in onze harde maatschappij. Als we met de bus de straat opgaan kom je ook schrijnende gevallen tegen. Wat een ellende zie je dan van dichtbij. Zelfs mensen die alles kwijt zijn inclusief een beetje liefde, zijn nog in staat te getuigen van hun geloof. Dat zijn dan ook de mooie kanten van de TIP. Soms ben je stil van de dingen die mensen vetellen. Met name het vertrouwen in een levende God en de steun die zij ervaren in Jezus Christus doet je beseffen dat je veel terug krijgt van hen en dat je daar soms nog heel veel van kan leren. Ook op deze manier kun je groeien in je geloof en tegelijkertijd een discipel zijn.

Zoals je kunt lezen in bovenstaande verhaal is een kennismaking met het TP zeer de moeite waard. Kom eens naar een info-avond want dan kunnen we je alles vertellen over het werken als vrijwilliger bij TIP. Dus als je nog twijfelt, neem dan kontakt met ons op. Je zult verstelt staan van de mogeljkheden en talenten die je misschien in huis hebt en die je misschien bij jezelf nooit ontdekt had!"

Marja Blom (kookt af en toe voor The Innercity Project)
Wil je ook ’s op het kookrooster van TIP? Ja, waarom niet hè? Wie A zegt moet ook B zeggen. Dat vergde wel wat rekenwerk. Normaalgesproken kook je voor een gezin; nu moest ik schatten hoeveel ik nodig had voor 35 personen. Ik werd al gewaarschuwd ‘het zijn flinke eters die van Hollandse pot houden’. Dus ik kocht: 4 kg vlees, 4 kg rode bieten, 4 kg spruiten, 5 kg appels en 8 kg aardappels. Dat moet genoeg zijn toch?
Met geleende grote pannen van andere kerkleden zijn we naar De Brug gegaan. De gasten stonden buiten al te wachten. Eerst wordt er gebeden en daarna het eten rondgedeeld. We horen dat sommigen maar één maaltijd per dag hebben. Dat belooft wat. Er wordt ruim en meerdere malen opgeschept. Maar wat een blijde gezichten, zo gezellig. Na het toetje gaan zelfs de restjes in plastic bakjes mee. Daarna is er de gespreksgroep.
Twijfel je nog om mee te doen? Het is een aanrader!